اساسنامه و برنامه

کنگره چهارم بلوچستانءِ راجی زرمبش در تابستان 2009 میلادی، سیاست استقلال بلوچستان را برگزید. کنگره پنجم زرمبش، بنیان سیاست استقلال بلوچستان را در سال 2010 میلادی تصویب کرد

مقدمه

بلوچستان سرزمین واحدی است که در طی ادوار مختلف توسط امپراتوری بریتانیا، قاجاریان و پاکستان به اشغال در آمده است. تاریخ مبارزات ملت بلوچ گواه بر آن است که بلوچ برای دفاع از استقلال و حاکمیت بلوچستان با اشغالگران پیوسته در نبرد بوده است. در کنفرانس اول دسمبر ۱۸۶۹بمپور و نیز در کنفرانس نھم تا بیست و چھارم آپریل ۱۸۷۱گوادر، نمایندگان بلوچ در برابر فشارهای بریتانیا ایستادگی کردہ و مخالفت صریح­شان را با تقسیم بلوچستان نشان دادند. آنها از بریتانیا که قدرت بلامنازع سیاسی- نظامی در منطقه بود، خواستند تا به حاکمیت و استقلال بلوچستان احترام بگذارد.

در آنزمان بریتانیا بخاطر ترس از دست یافتن روسیه تزاری به آبهای گرم اقیانوس هند، سیاست “گریت گیم” را دنبال میکرد. از آنجا که حاکمیت بلوچستان مقتدر نبود، دست به تقسیم و اشغال بلوچستان زد. بخش غربی بلوچستان به اشغال قاجاریان و بخشی از بلوچستان شرقی به اشغال بریتانیا در آمد. تنها بخش شرقی بلوچستان توانست استقلال­اش را تا سال ۱۹۴۸ میلادی حفظ کند.

با وجود اشغال بلوچستان توسط اجانب، در بخش غربی بلوچستان، بہ حاکمیت قاجاریان در اوایل سال ۱۲۸۸ ھ ۔ ش، توسط بھرام خان، پایان دادہ شد؛ و حاکمیت بلوچ بوسیلہ بھرام خان بارانزهی و در ادامہ آن توسط دوست محمدخان بارانزهی تا سال ۱۳۰۷ ھ ۔ ش پابرجا بود. دوست محمدخان برای حاکمیت بلوچستان با رضاشاه پهلوی، شاه ایران جنگید و حاکمیت ایران اشغالگر بر بلوچستان را نپذیرفت.

میر دوست محمد خان بارانزھی در راہ استقلال بلوچستان و برقراری حاکمیت ملی بلوچ، بوسیلہ حکام ایران اعدام گردید۔

با خروج بریتانیا از شبه قاره هند در سال ۱۹۴۷ میلادی، ملت بلوچ در بخش شرقی بلوچستان، فرصت یافت تا آزاد و مستقل بماند. یار احمد خان استقلال بلوچستان را در ۱۱ اگست ۱۹۴۷ اعلام کرد.

بلوچستان بخاطر داشتن بیش از هزار کیلومتر ساحل از نظر ژئوپلوتیکی، دارای موقعیت بسیار مهم و استراتژیک است. از اینرو، بریتانیا کشور جدیدالتاسیس پاکستان را تشویق کرد تا، به بلوچستان یورش ببرد و آنرا به اشغال خود در آورد. پاکستان در ۲۸ مارچ ۱۹۴۸ بلوچستان شرقی را به اشغال خود در آورد.

ملت و سرمچاران بلوچ در بخش شرقی بلوچستان، از آن زمان، برای بازستاندن استقلال و حاکمیت بلوچستان، با اشغالگران پاکستان، در جنگی نابرابر هستند. در نتیجه، ارتش سرکوبگر پاکستان تا سال ۲۰۰۶، چهار جنگ را در سالهای ۱۹۴۸، ۱۹۵۸، ۱۹۶۲ و ۱۹۷۳ بر ملت و سرمچاران بلوچ، تحمیل کرده است. از سال ۲۰۰۶ دور جدید هجوم و بمباری بلوچستان آغاز و تا کنون یعنی سال۲۰۱۰ همچنان ادامه دارد.

مبارزه سرمچاران بلوچ در بخش غربی بلوچستان برعلیه اشغالگری، پس ازاعدام دوست محمد خان، شاه بلوچستان توسط ایران، به اشکال مختلف ادامه داشته است. تاًسیس جبهه تحریر بلوچستان در سال ۱۹۴۷میلادی و نیز اعلام موجودیت بلوچستانءِ راجی زرمبش (زرمبش ) توسط رحیم زردکوهی و همراهانش در سال ۱۳۵۰ شمسی، نشانگرتسلسل مبارزه ملت بلوچ برعلیه اشغال بلوچستان است. رحیم زردکوهی در یک نبرد با پاسداران رژیم جمهوری اسلامی ایران، در۵ دیماہ سال 1360، در پهره بشهادت رسید.

در سال ۱۹۸۳میلادی جمعی از مبارزان روشنفکر بلوچ به زرمبش پیوستند تا مبارزه ملی در بلوچستان را به پیش ببرند. سپس اولین برنامه خودمختاری بلوچستان و اساسنامه زرمبش توسط رهبری زرمبش تصویب و بچاپ رسید.

با رشد جنبش ملی بلوچستان در سالهای اخیر، ملت بلوچ از حقوق خود بیشتر آگاه گشته و بر پایان اشغال بلوچستان مصر و مصمم است.

تجربه تلخ از دوران اشغال بلوچستان، ملت بلوچ را با خطر اسیمیلاسیون و هویت زدایی روبرو کرده است. ملت بلوچ به این واقعیت واقف است که تامین و تضمین کننده هویتش فقط کشور مستقل بلوچستان است.

هم اکنون هجوم فرهنگی و هویت زدایی از ملت بلوچ در بلوچستان غربی، با مهاجرتهای نامتناسب، تحت عناوین مختلف، توسط اشغالگران ایران، بشدت در حال پیشرفت است. از اینرو ملت بلوچ در سرزمین اجدادی اش با خطر سھمگین و جدی هویت زدایی توسط اشغالگران ایران روبروست.

کنگره چهارم زرمبش در سال 2009 میلادی، با صراحت سیاست استقلال بلوچستان را برگزید تا ملت بلوچ با کسب مجدد استقلال بلوچستان، هویتش تامین و تضمین شود.

مبارزه برای کسب استقلال بلوچستان یک پروسه سخت و شاید طولانی باشد، اما بلوچستان تمامی شرایط برای استقلال را داراست. بلوچستان با داشتن دریای وسیع و ساحل طولانی، با جهان در ارتباط است. مضاف بر آن بلوچستان سرشار از منابع نفت، گاز، طلا، مس و دیگر معادن گرانقیمت است که بلوچستان مستقل را از نظر اقتصادی خودکفا میکند. در عرصه سیاست جهانی نیز، تغییر و تحولات بسرعت در حال دگرگون شدن است. در دو دهه اخیر، حتی در قلب اروپا که حقوق بشر و دیگر حقوق سیاسی و اجتماعی رعایت میشود، ملتها برای کسب استقلال بپا خاسته و کشورهای مستقل شان را برپا کرده اند. با گسترش مبارزات ملی و رهایبخش ملت بلوچ، ایجاد یک اتحاد وسیع سیاسی برای اسنقلال بلوچستان و بدنبال آن ایجاد کشور مستقل بلوچستان در چشم انداز است.

مانیفست

”جنبش ملی بلوچستان‘‘ (زرمبش)، یک جریان سیاسی است که جنبش ملت بلوچ را به پیش میبرد. زرمبش، بلوچ را یک ملت میداند که سرزمین اجدادیش در اشغال است. از اینرو مبارزه ملی بلوچستان، یک مبارزه رهائیبخش بر علیه اشغالگری و برای استقلال بلوچستان است. در این مبارزه رهائیبخش، ملت بلوچ دارای حق دفاع از هویت ملی و برقراری حاکمیت ملی بلوچ و استقلال سرزمینش است.

زرمبش اساساً بلوچستان را یک سرزمین واحد و یکپارچه میداند. از آن جایی که بخش غربی بلوچستان در اشغال ایران است و مبارزات رهائیبخش ملت بلوچ، بنابر شرایط ژئوپلیتیکی موجود، در بخشھای منقسم بلوچستان، در ابعاد متفاوت شکل گرفته است و سرآغاز مبارزه زرمبش در بلوچستان غربی بوده است، و نیز بنابر شرایط ژئوپلیتیکی منطقه و جهان و حکمت عمل سیاسی، این روند، بمبارزه در بلوچستان غربی، بر علیه اشغالگری ایران تمرکز دارد. مبارزه رهائیبخش ملی ِ زرمبش در بلوچستان غربی، همسو با مبارزات رهائیبخش در تمامیت ِ بلوچستان برای کسب استقلال خواهد بود.

بنیان سیاست استقلال بلوچستان

کنگره چهارم بلوچستانءِ راجی زرمبش در تابستان 2009 میلادی، سیاست استقلال بلوچستان را برگزید. کنگره پنجم زرمبش، بنیان سیاست استقلال بلوچستان را بنابر موارد ذیل در سال 2010 میلادی تصویب کرد :
· بلوچ یک ملت تاریخی است و این حق طبیعی بلوچ است تا آزادانه تحت حاکمیت ملی خویش زندگی کند.
· بلوچستان در گذشته ای نه چندان دور استقلال داشته و بیگانگان آنرا با قدرت نظامی و با زور از ملت بلوچ گرفته اند.
· تنها بلوچستان مستقل میتواند هویت ملت بلوچ را تضمین کند.
· هویت ملت بلوچ در چارچوب ایران در معرض خطر جدی اسیمیلاسیون است. خطر اسیمیلاسیون برای بلوچ حتی در یک ایران دمکراتیک از بین نخواهد رفت .
· بلوچ هویت ملی مستقل خود را داراست.
· تا زمانیکه اشغالگری ایران بر بلوچستان غربی ادامه دارد، مسئله بلوچ و مشکلات آن لاینحل باقی خواهد ماند و با تغییر رژیم و سیستمهای حکومتی در ایران، تنها شدت مشکلات نوسان میکند.
· در چارچوب ایران، رابطه ایران با بلوچ و بلوچستان، رابطه غالب و مغلوب باقی میماند.
· بلوچستان خود میتواند یک کشور مستقل قدرتمند اقتصادی و با رفاه باشد.

بلوچستانءِ راجی زرمبش با اختیار کردن سیاست استقلال، تلاش دارد خودباوری را در میان آحاد مختلف جامعه بلوچ گسترش دهد و هویت بلوچی را پاس بدارد. بموازات آن تلاش خواهد شد تا مبارزین و احزاب سیاسی بلوچ را به پذیرش اصل سیاست استقلال برای بلوچستان متقاعد کند. زرمبش آماده سازی سیاست جهانی را برای استقلال بلوچستان وظیفه خود میداند و در اینمورد اقدام خواهد کرد.

راهکار برای استقلال

برای رسیدن به استقلال بلوچستان، نیاز به یک مبارزه پیگیر و پر تلاش از سوی نیروهای سیاسی و مبارزان بلوچ است. شرایط دفاکتو و سیاسی بین المللی و منطقه ای زمان حاضر بر این است تا زرمبش استقلال بلوچستان را یک دوران گذار بداند. از اینرو زرمبش از تغییر و تحولات سیاسی بنیادی در ایران برای رسیدن به دمکراسی و پروسه برسمیت شناختن حقوق ملتهای تحت ستم در ایران و نیز استقرار یک نظام دمکراتیک در ایران حمایت میکند. با استقرار یک نظام دمکراتیک در ایران، زرمبش از اهرمهای سیاسی موجود برای رسیدن به استقلال بلوچستان استفاده خواهد کرد. با ادامه نقض حقوق ملی بلوچ توسط ایران، ملت بلوچ حق دفاع را دارد. در عرصه سیاست جهانی زرمبش سیاست استقلال را برای بلوچستان مستقل تبلیغ و افکار عمومی را آگاه و آماده خواهد کرد.

سیستم حکومتی بلوچستان

کشور مستقل بلوچستان مشروعیت و حاکمیتش را از اراده آزاد مردم بلوچستان کسب میکند. پلاتفرم سیاسی زرمبش برای بدست آوردن رای اکثریت مردم بلوچستان بشرح ذیل است:

1. بلوچستان یک کشور جمهوری دموکراتیک و غیر متمرکز خواھد شد.
2. مجلس ملی بلوچستان که برگزیده از انتخابات آزاد خواھد بود، بمثابه قوه قانونگذار حاکمیت کامل دارد.
3. سیستم حکومتی بر اساس نظام پارلمانی تشکیل خواھد شد.
4. قوه قضاییه مستقل تشکیل می شود.
5. ارتش بلوچستان جهت پاسداری از مرزها و امنیت ملی بلوچستان تشکیل خواھد شد
6. بلوچی زبان رسمی خواھد شد.
7. سیاست اقتصاد آزاد در پیش گرفته خواھد شد.
8. سیاست خارجی دوستانه در راستای منافع ملی بلوچستان در پیش گرفته خواھد شد.
9. به منشور سازمان ملل، میثاقهای بین المللی و دیگر اصول و موازین پذیرفته شده بین المللی احترام گذاشتہ و رعایت خواھند شد.
10. دمکراسی و شفافیت پایه کار نهادهای دولتی خواھد شد.
11. برابری زن و مرد در بلوچستان اجرا خواھد شد.
12. آزادی ادیان ومذهب همراه با پایان بر تبعیضات مذهبی اجرا خواھد شد.
13. آزادی بیان، قلم و اندیشه اجرا خواھد شد.
14. سانسور، تفتیش عقاید و شکنجه ممنوع خواھد شد.
15. حقوق بشر برای همه ساکنان بلوچستان تامین خواھد شد.
16. آزادی فعالیت سیاسی و حق تشکیل احزاب، شوراها و انجمنها برپایه پلورالیسم سیاسی اجرا خواھد شد.
17. آزادی اعتصاب، تحصن و تظاهرات مسالمت آمیز اجرا خواھد شد.
18. حق آموزش بزبان مادری و آزادی عمل در اجرای مراسم فرهنگی و مذهبی برای اقلیتهای اتنیکی در بلوچستان تامین خواھد شد.
19. آکادمی علمی برای گسترش زبان و فرهنگ و نیز برای تحقیقات علمی در مورد تاریخ بلوچ و بلوچستان تاسیس خواھد شد.
20. طرحهای ایجاد امکانات کار، فراهم کردن آموزش و تعلیم استاندارد، فراهم کردن بهداشت استاندارد، فراهم کردن مسکن، فراهم کردن آب و برق، فراهم کردن زیربناهای اقتصادی از قبیل راه و مواصلات ( زمینی،دریایی، هوایی و تلفنی . . .) اجرا خواھند شد.
21. طرحهای اقتصادی کلان از قبییل استخراج معادن طبیعی، گسترش کشاورزی، ماهیگیری و ترانزیتی اجرا خواھند شد.

اساسنامه زرمبش

بخش اول- نام و هويت

ماده اول- نام سازمان ” بلوچستانءِ راجی زرمبش” (جنبش ملی بلوچستان) است.

ماده دوم- هويت: بلوچستانءِ راجی زرمبش سازمانی است ملی- دمکراتيک که برای استقلال بلوچستان برعلیه اشغالگری و کسب حقوق ملی- دمکراتيک بلوچ مبارزه و از منافع ملت بلوچ دفاع مينمايد.

بخش دوم- اهداف بنیادی

بلوچستانءِ راجی زرمبش بعنوان یک جریان سیاسی بلوچ اهداف ذیل را دنبال میکند:
۱- دفاع ازهویت ملت بلوچ
۲- رسیدن به استقلال بلوچستان و حاکمیت کامل ملت بلوچ
۳- دفاع از حقوق بشر
۴- برقراری دمکراسی
۵- تامین رفاه اجتماعی

بخش سوم- عضويت

ماده سـوم- شرايط عضويت: تمامی ساکنان بلوچستان و هر بلوچ ميتواند به عضويت زرمبش در آيد بشرط اينکه:
۱- حداقل هيجده سال داشته باشد.
۲- اساسنامه و چارچوب کلی برنامه زرمبش را پذيرفته باشد.
۳- به هيچ حزب و سازمان سياسی ديگری وابسته نباشد.
۴- به جنبش ملی- دمکراتيک، ملت بلوچ اعتقاد داشته باشد.
۵- دو نفرازاعضای زرمبش، متقاضی را معرفی­ و به ­تاييد يکی ازارگانهای ­تشکيلاتی برسد.

ماده چهارم- وظايف عضو:
۱- مصوبات و تصاميم زرمبش را محترم شمرده و در کل بمورد اجراء در آورد.
۲- برنامه زرمبش را فعالانه تبليغ کرده و بميان مردم ببرد.
۳- حافظ اسرار زرمبش باشد.
۴- حق عضويت بپردازد.

ماده پنجـم- حقوق عضو:
۱- حق انتخاب کردن و انتخاب شدن به هر يک از ارگان­های زرمبش را دارد.
۲- در انتخاب مرام، مسلک و ايدئولوژی آزاد است.
۳- حق انتقاد از تمامی ارگان­های سازمانی را دارد و ميتواند از هر ارگانی به ارگان بالاتر شکايت کند.
۴- حق ارائه نظرات و پيشنهادات به تمامی ارگان­های زرمبش را دارد.
۵- حق تبليغ علنی نظرات خويش را با رعایت ماده ششم دارد.

ماده ششـم- فعاليت­های ممنوعه:
۱- سرباز زدن از مسئوليت و عدم رعايت اساسنامه.
۲- افشای اسرار سازمانی.
۳- کارشکنی و قصد انحلال.
۴- سوء استفاده از مقام و مسئوليت سازمانی.

ماده هفتـم- اقدامات دیسپلینی
هر عضوی که مرتکب هر يک از فعاليت­های ممنوعه شود، بدينسان با وی رفتار خواهد شد:
۱- تذکر شفاھی.
۲- تذکر کتبی.
۳- سلب مسئوليت.
۴- تعليق عضويت- حداکثر تعليق در شرايط عادی يک سال ميباشد.
۵- اخراج.
عضو دیسپلین شده ميتواند از ارگانهای بالاتر تقاضای رسيدگی کند و اين تقاضا را به کنگره برای بررسی نهائی ارسال دارد.

بخش چهارم- ساختار تشکيلاتی زرمبش

ماده هشتـم- بنياد بلوچـسـتانءِ راجــی زرمبــش (جـنبــش ملـی بلوچستان) بر اساس انتخابی بودن ارگان­های رهـبـری کننده از پائين تا بالا به شيوه آزاد و دمکراتيک استوار است. تبعيت عضو از سازمان و اقليت از اکثريت بمورد اجراء درميايد.

ارگانهای پائين­تر موظف به اجرای تصاميم ارگانهای مافوق هستند. گزارش­دهی از پائين به بالا و بالعکس بعنوان يک اصل مهم در زرمبش به پيش ميرود.

تبصره: هر اقليتی ضمن محترم شمردن تصاميم اکثريت، حق تبليغ نظرات خويش را با در نظر گرفتن و دوری از فعالیتهای ممنوعه در ارگانهای سازمانی دارد.

ماده نهــم- کنگـره سازمان:

۱- کنگره عاليترين ارگان زرمبش است.

۲- کنگره در شرايط عادی هر دو سال يک بار با شرکت اعضای کميته مرکزی، مشاوران و نمايندگان تشکيلات­های زرمبش برگزار ميگردد.
۳- در مواقع اضطراری نصف بعلاوه يک از اعضای کميته مرکزی ميتوانند فراخوان کنگره فوق­العاده را بدهند.

۴- دو سـوم (۳/۲) اعضای زرمبش ميتوانند فراخوان کنگره فوق­العاده را بدهند.

۵- کنگره با حضور نصف بعلاوه يک از افراد واجد شرايط رسميت می­يابد.

۶- اختيارات و وظايف کنگره عبارتند از:
بررسی عملکرد سازمان و کميته مرکزی، تعيين خط مشی عمومی، سياست­های مبارزاتی، بررسی و تضويب برنامه و اساسنامه و انتخاب کميته مرکزی جديد.

۷- شيوه برگزاری کــنگـره:

مکانيزم کار کـنگره توسط کميته مرکزی در اولين نشست کنگره ارائه و پس از بحث و ترميم­های لازم ، در صورت اخذ نصف بعلاوه يک آرای حاضرين بتصويب ميرسد. سپس کميته پيشبرد کار کنگره و نظارت بر آن انتخاب ميگردد که انحلال کميته مرکزی را بدنبال خواهد داشت و تا انتخاب کميته مرکزی جديد مسئوليت پيشبرد کار کنگره را بر عهده خواهد داشت.

۸- اسناد کنگره با اکثريت نصف بعلاوه يک بتصويب ميرسند.

ماده دهــم- کنفرانس سازمان:

۱- شرايط تشکيل کنفرانس- موقعيت برای تشکيل کنگره مناسب نباشد یا مسائلی پيش آيد که کميته مرکزی قادر به حل و فصل آنها نباشد.

۲- کنفرانس با شرکت اکثريت افراد کميته مرکزی و مشاوران و يک سـوم (۳/۱) از نمايندگان تشکيلاتی رسميت می­يابد.

۳- کنفرانس همان اختيارات کنگره را دارا است.

۴- شيوه برگزاری کنفرانس و تصويب اسناد آن، عين کنگره است.

ماده يازدهــم- کميته مرکزی

کميته مرکزی بالاترين ارگان رهبری سازمان مابين دو کنگره است که در اين فاصله مسئول اجرای مصوبات و تصاميم متخذه کنگره است و دارای اختيارات و وظايف ذيل ميباشد:

۱- کميته مرکزی، مسئول اول زرمبش و ديگر مسئولين مرکزی زرمبش را از ميان خود انتخاب ميکند.
– مسئول اول بالاترين مقام رهبری سازمان است و در مقابل کميته مرکزی و ارگانهای بالاتر مسئول است.

۲- مسئوليت هماهنگی کارهای کميته مرکزی، نظارت بر کار و فعاليت­های زرمبش و برگزاری پلنوم به عهده مسئول اول است.

۳- مسئولين مرکزی زرمبش موظف به اجرای تصاميم کميته مرکزی در فاصله بين دو جلسه کميته مرکزی ميباشند و در مقابل مسئول اول زرمبش، کميته مرکزی و ارگانهای بالاتر مسئول­اند.
۴- کميته مرکزی مسئول روابط با احزاب، سازمان­ها و ديگر نهادها است.

۵- کميته مرکزی مسئول تنظيم بودجه زرمبش است.

ماده دوازدهــم- پلنوم:

۱- جلسات کميته مرکزی پلنوم ناميده می­شوند.

۲- کميته مرکزی حداقل در فاصله هر شش ماه تشکيل جلسه ميدهد و با حضور دو سوم (۳/۲) اعضای کميته مرکزی رسمیِت میيابد.

۳- پلنوم فوق­العاده:
يک سوم (۳/۱) اعضای کميته مرکزی ميتوانند فراخوان پلنوم فوق­العاده را بدهند که با حضور نصف بعلاوه يک اعضای کميته مرکزی رسميت می­يابد.

بخش پنجم- امور مالی
ماده سيـزدهــم-
زرمبش برای تامين مخارج خود اقدام به وصول حق عضويت و جمع­آوری کمک مالی از اعضاء، هواداران و مردم داوطلب مینمايد.
زرمبش ميتواند برای بهبود وضع مالی خود اقدام به سرمايه­گذاری کند.

«پايان»

Dec 2010


کنگره چهارم بلوچستانءِ راجی زرمبش در تابستان 2009 میلادی، سیاست استقلال بلوچستان را برگزید. کنگره پنجم زرمبش، بنیان سیاست استقلال بلوچستان را در سال 2010 میلادی تصویب کرد

مقدمه

بلوچستان سرزمین واحدی است که در طی ادوار مختلف توسط امپراتوری بریتانیا، قاجاریان و پاکستان به اشغال در آمده است. تاریخ مبارزات ملت بلوچ گواه بر آن است که بلوچ برای دفاع از استقلال و حاکمیت بلوچستان با اشغالگران پیوسته در نبرد بوده است. در کنفرانس اول دسمبر ۱۸۶۹بمپور و نیز در کنفرانس نھم تا بیست و چھارم آپریل ۱۸۷۱گوادر، نمایندگان بلوچ در برابر فشارهای بریتانیا ایستادگی کردہ و مخالفت صریح­شان را با تقسیم بلوچستان نشان دادند. آنها از بریتانیا که قدرت بلامنازع سیاسی- نظامی در منطقه بود، خواستند تا به حاکمیت و استقلال بلوچستان احترام بگذارد.

در آنزمان بریتانیا بخاطر ترس از دست یافتن روسیه تزاری به آبهای گرم اقیانوس هند، سیاست “گریت گیم” را دنبال میکرد. از آنجا که حاکمیت بلوچستان مقتدر نبود، دست به تقسیم و اشغال بلوچستان زد. بخش غربی بلوچستان به اشغال قاجاریان و بخشی از بلوچستان شرقی به اشغال بریتانیا در آمد. تنها بخش شرقی بلوچستان توانست استقلال­اش را تا سال ۱۹۴۸ میلادی حفظ کند.

با وجود اشغال بلوچستان توسط اجانب، در بخش غربی بلوچستان، بہ حاکمیت قاجاریان در اوایل سال ۱۲۸۸ ھ ۔ ش، توسط بھرام خان، پایان دادہ شد؛ و حاکمیت بلوچ بوسیلہ بھرام خان بارانزهی و در ادامہ آن توسط دوست محمدخان بارانزهی تا سال ۱۳۰۷ ھ ۔ ش پابرجا بود. دوست محمدخان برای حاکمیت بلوچستان با رضاشاه پهلوی، شاه ایران جنگید و حاکمیت ایران اشغالگر بر بلوچستان را نپذیرفت.

میر دوست محمد خان بارانزھی در راہ استقلال بلوچستان و برقراری حاکمیت ملی بلوچ، بوسیلہ حکام ایران اعدام گردید۔

با خروج بریتانیا از شبه قاره هند در سال ۱۹۴۷ میلادی، ملت بلوچ در بخش شرقی بلوچستان، فرصت یافت تا آزاد و مستقل بماند. یار احمد خان استقلال بلوچستان را در ۱۱ اگست ۱۹۴۷ اعلام کرد.

بلوچستان بخاطر داشتن بیش از هزار کیلومتر ساحل از نظر ژئوپلوتیکی، دارای موقعیت بسیار مهم و استراتژیک است. از اینرو، بریتانیا کشور جدیدالتاسیس پاکستان را تشویق کرد تا، به بلوچستان یورش ببرد و آنرا به اشغال خود در آورد. پاکستان در ۲۸ مارچ ۱۹۴۸ بلوچستان شرقی را به اشغال خود در آورد.

ملت و سرمچاران بلوچ در بخش شرقی بلوچستان، از آن زمان، برای بازستاندن استقلال و حاکمیت بلوچستان، با اشغالگران پاکستان، در جنگی نابرابر هستند. در نتیجه، ارتش سرکوبگر پاکستان تا سال ۲۰۰۶، چهار جنگ را در سالهای ۱۹۴۸، ۱۹۵۸، ۱۹۶۲ و ۱۹۷۳ بر ملت و سرمچاران بلوچ، تحمیل کرده است. از سال ۲۰۰۶ دور جدید هجوم و بمباری بلوچستان آغاز و تا کنون یعنی سال۲۰۱۰ همچنان ادامه دارد.

مبارزه سرمچاران بلوچ در بخش غربی بلوچستان برعلیه اشغالگری، پس ازاعدام دوست محمد خان، شاه بلوچستان توسط ایران، به اشکال مختلف ادامه داشته است. تاًسیس جبهه تحریر بلوچستان در سال ۱۹۴۷میلادی و نیز اعلام موجودیت بلوچستانءِ راجی زرمبش (زرمبش ) توسط رحیم زردکوهی و همراهانش در سال ۱۳۵۰ شمسی، نشانگرتسلسل مبارزه ملت بلوچ برعلیه اشغال بلوچستان است. رحیم زردکوهی در یک نبرد با پاسداران رژیم جمهوری اسلامی ایران، در۵ دیماہ سال ۱۳۵۸، در پهره بشهادت رسید.

در سال ۱۹۸۳میلادی جمعی از مبارزان روشنفکر بلوچ به زرمبش پیوستند تا مبارزه ملی در بلوچستان را به پیش ببرند. سپس اولین برنامه خودمختاری بلوچستان و اساسنامه زرمبش توسط رهبری زرمبش تصویب و بچاپ رسید.

با رشد جنبش ملی بلوچستان در سالهای اخیر، ملت بلوچ از حقوق خود بیشتر آگاه گشته و بر پایان اشغال بلوچستان مصر و مصمم است.

تجربه تلخ از دوران اشغال بلوچستان، ملت بلوچ را با خطر اسیمیلاسیون و هویت زدایی روبرو کرده است. ملت بلوچ به این واقعیت واقف است که تامین و تضمین کننده هویتش فقط کشور مستقل بلوچستان است.

هم اکنون هجوم فرهنگی و هویت زدایی از ملت بلوچ در بلوچستان غربی، با مهاجرتهای نامتناسب، تحت عناوین مختلف، توسط اشغالگران ایران، بشدت در حال پیشرفت است. از اینرو ملت بلوچ در سرزمین اجدادی اش با خطر سھمگین و جدی هویت زدایی توسط اشغالگران ایران روبروست.

کنگره چهارم زرمبش در سال 2009 میلادی، با صراحت سیاست استقلال بلوچستان را برگزید تا ملت بلوچ با کسب مجدد استقلال بلوچستان، هویتش تامین و تضمین شود.

مبارزه برای کسب استقلال بلوچستان یک پروسه سخت و شاید طولانی باشد، اما بلوچستان تمامی شرایط برای استقلال را داراست. بلوچستان با داشتن دریای وسیع و ساحل طولانی، با جهان در ارتباط است. مضاف بر آن بلوچستان سرشار از منابع نفت، گاز، طلا، مس و دیگر معادن گرانقیمت است که بلوچستان مستقل را از نظر اقتصادی خودکفا میکند. در عرصه سیاست جهانی نیز، تغییر و تحولات بسرعت در حال دگرگون شدن است. در دو دهه اخیر، حتی در قلب اروپا که حقوق بشر و دیگر حقوق سیاسی و اجتماعی رعایت میشود، ملتها برای کسب استقلال بپا خاسته و کشورهای مستقل شان را برپا کرده اند. با گسترش مبارزات ملی و رهایبخش ملت بلوچ، ایجاد یک اتحاد وسیع سیاسی برای اسنقلال بلوچستان و بدنبال آن ایجاد کشور مستقل بلوچستان در چشم انداز است.

مانیفست

”جنبش ملی بلوچستان‘‘ (زرمبش)، یک جریان سیاسی است که جنبش ملت بلوچ را به پیش میبرد. زرمبش، بلوچ را یک ملت میداند که سرزمین اجدادیش در اشغال است. از اینرو مبارزه ملی بلوچستان، یک مبارزه رهائیبخش بر علیه اشغالگری و برای استقلال بلوچستان است. در این مبارزه رهائیبخش، ملت بلوچ دارای حق دفاع از هویت ملی و برقراری حاکمیت ملی بلوچ و استقلال سرزمینش است.

زرمبش اساساً بلوچستان را یک سرزمین واحد و یکپارچه میداند. از آن جایی که بخش غربی بلوچستان در اشغال ایران است و مبارزات رهائیبخش ملت بلوچ، بنابر شرایط ژئوپلیتیکی موجود، در بخشھای منقسم بلوچستان، در ابعاد متفاوت شکل گرفته است و سرآغاز مبارزه زرمبش در بلوچستان غربی بوده است، و نیز بنابر شرایط ژئوپلیتیکی منطقه و جهان و حکمت عمل سیاسی، این روند، بمبارزه در بلوچستان غربی، بر علیه اشغالگری ایران تمرکز دارد. مبارزه رهائیبخش ملی ِ زرمبش در بلوچستان غربی، همسو با مبارزات رهائیبخش در تمامیت ِ بلوچستان برای کسب استقلال خواهد بود.

بنیان سیاست استقلال بلوچستان

کنگره چهارم بلوچستانءِ راجی زرمبش در تابستان 2009 میلادی، سیاست استقلال بلوچستان را برگزید. کنگره پنجم زرمبش، بنیان سیاست استقلال بلوچستان را بنابر موارد ذیل در سال 2010 میلادی تصویب کرد :
· بلوچ یک ملت تاریخی است و این حق طبیعی بلوچ است تا آزادانه تحت حاکمیت ملی خویش زندگی کند.
· بلوچستان در گذشته ای نه چندان دور استقلال داشته و بیگانگان آنرا با قدرت نظامی و با زور از ملت بلوچ گرفته اند.
· تنها بلوچستان مستقل میتواند هویت ملت بلوچ را تضمین کند.
· هویت ملت بلوچ در چارچوب ایران در معرض خطر جدی اسیمیلاسیون است. خطر اسیمیلاسیون برای بلوچ حتی در یک ایران دمکراتیک از بین نخواهد رفت .
· بلوچ هویت ملی مستقل خود را داراست.
· تا زمانیکه اشغالگری ایران بر بلوچستان غربی ادامه دارد، مسئله بلوچ و مشکلات آن لاینحل باقی خواهد ماند و با تغییر رژیم و سیستمهای حکومتی در ایران، تنها شدت مشکلات نوسان میکند.
· در چارچوب ایران، رابطه ایران با بلوچ و بلوچستان، رابطه غالب و مغلوب باقی میماند.
· بلوچستان خود میتواند یک کشور مستقل قدرتمند اقتصادی و با رفاه باشد.

بلوچستانءِ راجی زرمبش با اختیار کردن سیاست استقلال، تلاش دارد خودباوری را در میان آحاد مختلف جامعه بلوچ گسترش دهد و هویت بلوچی را پاس بدارد. بموازات آن تلاش خواهد شد تا مبارزین و احزاب سیاسی بلوچ را به پذیرش اصل سیاست استقلال برای بلوچستان متقاعد کند. زرمبش آماده سازی سیاست جهانی را برای استقلال بلوچستان وظیفه خود میداند و در اینمورد اقدام خواهد کرد.

راهکار برای استقلال

برای رسیدن به استقلال بلوچستان، نیاز به یک مبارزه پیگیر و پر تلاش از سوی نیروهای سیاسی و مبارزان بلوچ است. شرایط دفاکتو و سیاسی بین المللی و منطقه ای زمان حاضر بر این است تا زرمبش استقلال بلوچستان را یک دوران گذار بداند. از اینرو زرمبش از تغییر و تحولات سیاسی بنیادی در ایران برای رسیدن به دمکراسی و پروسه برسمیت شناختن حقوق ملتهای تحت ستم در ایران و نیز استقرار یک نظام دمکراتیک در ایران حمایت میکند. با استقرار یک نظام دمکراتیک در ایران، زرمبش از اهرمهای سیاسی موجود برای رسیدن به استقلال بلوچستان استفاده خواهد کرد. با ادامه نقض حقوق ملی بلوچ توسط ایران، ملت بلوچ حق دفاع را دارد. در عرصه سیاست جهانی زرمبش سیاست استقلال را برای بلوچستان مستقل تبلیغ و افکار عمومی را آگاه و آماده خواهد کرد.

سیستم حکومتی بلوچستان

کشور مستقل بلوچستان مشروعیت و حاکمیتش را از اراده آزاد مردم بلوچستان کسب میکند. پلاتفرم سیاسی زرمبش برای بدست آوردن رای اکثریت مردم بلوچستان بشرح ذیل است:

1. بلوچستان یک کشور جمهوری دموکراتیک و غیر متمرکز خواھد شد.
2. مجلس ملی بلوچستان که برگزیده از انتخابات آزاد خواھد بود، بمثابه قوه قانونگذار حاکمیت کامل دارد.
3. سیستم حکومتی بر اساس نظام پارلمانی تشکیل خواھد شد.
4. قوه قضاییه مستقل تشکیل می شود.
5. ارتش بلوچستان جهت پاسداری از مرزها و امنیت ملی بلوچستان تشکیل خواھد شد
6. بلوچی زبان رسمی خواھد شد.
7. سیاست اقتصاد آزاد در پیش گرفته خواھد شد.
8. سیاست خارجی دوستانه در راستای منافع ملی بلوچستان در پیش گرفته خواھد شد.
9. به منشور سازمان ملل، میثاقهای بین المللی و دیگر اصول و موازین پذیرفته شده بین المللی احترام گذاشتہ و رعایت خواھند شد.
10. دمکراسی و شفافیت پایه کار نهادهای دولتی خواھد شد.
11. برابری زن و مرد در بلوچستان اجرا خواھد شد.
12. آزادی ادیان ومذهب همراه با پایان بر تبعیضات مذهبی اجرا خواھد شد.
13. آزادی بیان، قلم و اندیشه اجرا خواھد شد.
14. سانسور، تفتیش عقاید و شکنجه ممنوع خواھد شد.
15. حقوق بشر برای همه ساکنان بلوچستان تامین خواھد شد.
16. آزادی فعالیت سیاسی و حق تشکیل احزاب، شوراها و انجمنها برپایه پلورالیسم سیاسی اجرا خواھد شد.
17. آزادی اعتصاب، تحصن و تظاهرات مسالمت آمیز اجرا خواھد شد.
18. حق آموزش بزبان مادری و آزادی عمل در اجرای مراسم فرهنگی و مذهبی برای اقلیتهای اتنیکی در بلوچستان تامین خواھد شد.
19. آکادمی علمی برای گسترش زبان و فرهنگ و نیز برای تحقیقات علمی در مورد تاریخ بلوچ و بلوچستان تاسیس خواھد شد.
20. طرحهای ایجاد امکانات کار، فراهم کردن آموزش و تعلیم استاندارد، فراهم کردن بهداشت استاندارد، فراهم کردن مسکن، فراهم کردن آب و برق، فراهم کردن زیربناهای اقتصادی از قبیل راه و مواصلات ( زمینی،دریایی، هوایی و تلفنی . . .) اجرا خواھند شد.
21. طرحهای اقتصادی کلان از قبییل استخراج معادن طبیعی، گسترش کشاورزی، ماهیگیری و ترانزیتی اجرا خواھند شد.

اساسنامه زرمبش

بخش اول- نام و هويت

ماده اول- نام سازمان ” بلوچستانءِ راجی زرمبش” (جنبش ملی بلوچستان) است.

ماده دوم- هويت: بلوچستانءِ راجی زرمبش سازمانی است ملی- دمکراتيک که برای استقلال بلوچستان برعلیه اشغالگری و کسب حقوق ملی- دمکراتيک بلوچ مبارزه و از منافع ملت بلوچ دفاع مينمايد.

بخش دوم- اهداف بنیادی

بلوچستانءِ راجی زرمبش بعنوان یک جریان سیاسی بلوچ اهداف ذیل را دنبال میکند:
۱- دفاع ازهویت ملت بلوچ
۲- رسیدن به استقلال بلوچستان و حاکمیت کامل ملت بلوچ
۳- دفاع از حقوق بشر
۴- برقراری دمکراسی
۵- تامین رفاه اجتماعی

بخش سوم- عضويت

ماده سـوم- شرايط عضويت: تمامی ساکنان بلوچستان و هر بلوچ ميتواند به عضويت زرمبش در آيد بشرط اينکه:
۱- حداقل هيجده سال داشته باشد.
۲- اساسنامه و چارچوب کلی برنامه زرمبش را پذيرفته باشد.
۳- به هيچ حزب و سازمان سياسی ديگری وابسته نباشد.
۴- به جنبش ملی- دمکراتيک، ملت بلوچ اعتقاد داشته باشد.
۵- دو نفرازاعضای زرمبش، متقاضی را معرفی­ و به ­تاييد يکی ازارگانهای ­تشکيلاتی برسد.

ماده چهارم- وظايف عضو:
۱- مصوبات و تصاميم زرمبش را محترم شمرده و در کل بمورد اجراء در آورد.
۲- برنامه زرمبش را فعالانه تبليغ کرده و بميان مردم ببرد.
۳- حافظ اسرار زرمبش باشد.
۴- حق عضويت بپردازد.

ماده پنجـم- حقوق عضو:
۱- حق انتخاب کردن و انتخاب شدن به هر يک از ارگان­های زرمبش را دارد.
۲- در انتخاب مرام، مسلک و ايدئولوژی آزاد است.
۳- حق انتقاد از تمامی ارگان­های سازمانی را دارد و ميتواند از هر ارگانی به ارگان بالاتر شکايت کند.
۴- حق ارائه نظرات و پيشنهادات به تمامی ارگان­های زرمبش را دارد.
۵- حق تبليغ علنی نظرات خويش را با رعایت ماده ششم دارد.

ماده ششـم- فعاليت­های ممنوعه:
۱- سرباز زدن از مسئوليت و عدم رعايت اساسنامه.
۲- افشای اسرار سازمانی.
۳- کارشکنی و قصد انحلال.
۴- سوء استفاده از مقام و مسئوليت سازمانی.

ماده هفتـم- اقدامات دیسپلینی
هر عضوی که مرتکب هر يک از فعاليت­های ممنوعه شود، بدينسان با وی رفتار خواهد شد:
۱- تذکر شفاھی.
۲- تذکر کتبی.
۳- سلب مسئوليت.
۴- تعليق عضويت- حداکثر تعليق در شرايط عادی يک سال ميباشد.
۵- اخراج.
عضو دیسپلین شده ميتواند از ارگانهای بالاتر تقاضای رسيدگی کند و اين تقاضا را به کنگره برای بررسی نهائی ارسال دارد.

بخش چهارم- ساختار تشکيلاتی زرمبش

ماده هشتـم- بنياد بلوچـسـتانءِ راجــی زرمبــش (جـنبــش ملـی بلوچستان) بر اساس انتخابی بودن ارگان­های رهـبـری کننده از پائين تا بالا به شيوه آزاد و دمکراتيک استوار است. تبعيت عضو از سازمان و اقليت از اکثريت بمورد اجراء درميايد.

ارگانهای پائين­تر موظف به اجرای تصاميم ارگانهای مافوق هستند. گزارش­دهی از پائين به بالا و بالعکس بعنوان يک اصل مهم در زرمبش به پيش ميرود.

تبصره: هر اقليتی ضمن محترم شمردن تصاميم اکثريت، حق تبليغ نظرات خويش را با در نظر گرفتن و دوری از فعالیتهای ممنوعه در ارگانهای سازمانی دارد.

ماده نهــم- کنگـره سازمان:

۱- کنگره عاليترين ارگان زرمبش است.

۲- کنگره در شرايط عادی هر دو سال يک بار با شرکت اعضای کميته مرکزی، مشاوران و نمايندگان تشکيلات­های زرمبش برگزار ميگردد.
۳- در مواقع اضطراری نصف بعلاوه يک از اعضای کميته مرکزی ميتوانند فراخوان کنگره فوق­العاده را بدهند.

۴- دو سـوم (۳/۲) اعضای زرمبش ميتوانند فراخوان کنگره فوق­العاده را بدهند.

۵- کنگره با حضور نصف بعلاوه يک از افراد واجد شرايط رسميت می­يابد.

۶- اختيارات و وظايف کنگره عبارتند از:
بررسی عملکرد سازمان و کميته مرکزی، تعيين خط مشی عمومی، سياست­های مبارزاتی، بررسی و تضويب برنامه و اساسنامه و انتخاب کميته مرکزی جديد.

۷- شيوه برگزاری کــنگـره:

مکانيزم کار کـنگره توسط کميته مرکزی در اولين نشست کنگره ارائه و پس از بحث و ترميم­های لازم ، در صورت اخذ نصف بعلاوه يک آرای حاضرين بتصويب ميرسد. سپس کميته پيشبرد کار کنگره و نظارت بر آن انتخاب ميگردد که انحلال کميته مرکزی را بدنبال خواهد داشت و تا انتخاب کميته مرکزی جديد مسئوليت پيشبرد کار کنگره را بر عهده خواهد داشت.

۸- اسناد کنگره با اکثريت نصف بعلاوه يک بتصويب ميرسند.

ماده دهــم- کنفرانس سازمان:

۱- شرايط تشکيل کنفرانس- موقعيت برای تشکيل کنگره مناسب نباشد یا مسائلی پيش آيد که کميته مرکزی قادر به حل و فصل آنها نباشد.

۲- کنفرانس با شرکت اکثريت افراد کميته مرکزی و مشاوران و يک سـوم (۳/۱) از نمايندگان تشکيلاتی رسميت می­يابد.

۳- کنفرانس همان اختيارات کنگره را دارا است.

۴- شيوه برگزاری کنفرانس و تصويب اسناد آن، عين کنگره است.

ماده يازدهــم- کميته مرکزی

کميته مرکزی بالاترين ارگان رهبری سازمان مابين دو کنگره است که در اين فاصله مسئول اجرای مصوبات و تصاميم متخذه کنگره است و دارای اختيارات و وظايف ذيل ميباشد:

۱- کميته مرکزی، مسئول اول زرمبش و ديگر مسئولين مرکزی زرمبش را از ميان خود انتخاب ميکند.
– مسئول اول بالاترين مقام رهبری سازمان است و در مقابل کميته مرکزی و ارگانهای بالاتر مسئول است.

۲- مسئوليت هماهنگی کارهای کميته مرکزی، نظارت بر کار و فعاليت­های زرمبش و برگزاری پلنوم به عهده مسئول اول است.

۳- مسئولين مرکزی زرمبش موظف به اجرای تصاميم کميته مرکزی در فاصله بين دو جلسه کميته مرکزی ميباشند و در مقابل مسئول اول زرمبش، کميته مرکزی و ارگانهای بالاتر مسئول­اند.
۴- کميته مرکزی مسئول روابط با احزاب، سازمان­ها و ديگر نهادها است.

۵- کميته مرکزی مسئول تنظيم بودجه زرمبش است.

ماده دوازدهــم- پلنوم:

۱- جلسات کميته مرکزی پلنوم ناميده می­شوند.

۲- کميته مرکزی حداقل در فاصله هر شش ماه تشکيل جلسه ميدهد و با حضور دو سوم (۳/۲) اعضای کميته مرکزی رسمیِت میيابد.

۳- پلنوم فوق­العاده:
يک سوم (۳/۱) اعضای کميته مرکزی ميتوانند فراخوان پلنوم فوق­العاده را بدهند که با حضور نصف بعلاوه يک اعضای کميته مرکزی رسميت می­يابد.

بخش پنجم- امور مالی
ماده سيـزدهــم-
زرمبش برای تامين مخارج خود اقدام به وصول حق عضويت و جمع­آوری کمک مالی از اعضاء، هواداران و مردم داوطلب مینمايد.
زرمبش ميتواند برای بهبود وضع مالی خود اقدام به سرمايه­گذاری کند.

«پايان»


 

 

کنگرہ چہارم جنبش ملی بلوچستان (زرمبش) برگزار گردید / استقلال بلوچستان

کنگره چهارم پس ازبحث و بررسی و تبادل نظر، استقلال بلوچستان را تنها راه دستیابی ملت بلوچ به حقوق اساسی و دمکراتیکش ارزیابی کرد

اطلاعـــیـه

کنگرہ چہارم جنبش ملی بلوچستان (زرمبش) برگزار گردید

بلوچستان ءِ راجی زرمبش به اطلاع ملت مبارز بلوچ میرساند که کنگرہ چہارم زرمبش در تیرماه ۱۳۸۸ با تلاشهای فراوان در فضایی بسیار صمیمانه و در یک جو پر تحرک مباحث و تبادل نظر سیاسی ـ مبارزاتی با موفقیت برگزار گردید.

کنگره چهارم پس ازبحث و بررسی و تبادل نظر، استقلال بلوچستان را تنها راه دستیابی ملت بلوچ به حقوق اساسی و دمکراتیکش ارزیابی کرد. کنگره باتفاق آراء سیاست بنیادی زرمبش را بر اساس استقلال بلوچستان تغییر داد و استقلال و حاکمیتبر بلوچستان را حق مسلم ملت بلوچ دانست.

کنگرہ خاطر نشان ساخت کہ زرمبش بر اساس منافع ملت بلوچ برای برقراری نظامی دموکراتیک و برخاستہ از ارادہ مردم ، با سایر ملل ایران ھمگام و مبارزہ ای مشترک را بہ پیش خواھد برد و در این راستا اتحاد عمل نیروھای اپوزیسیون، بخصوص نیروھای ملی در ایران را می طلبد۔

کنگرہ ھمچنین تأکید کرد کہ زرمبش بدون تردید برای احقاق حقوق ملت بلوچ و تحقق استقلال بلوچستان، مبارزہ ای ھماھنگ و اتحاد عمل نیروھا و احزاب بلوچستان را برای نیل بہ این ھدف ضروری می داند و انضمام این احزاب را جہت ارتقا توان مبارزاتیشان مثبت ارزیابی نمودہ و برای نیل بہ این آماج مسئولانہ تلاش و متعہدانہ پیشگام خواھد شد۔

کنگره چهارم کمیته ای را تعیین کرد تا تغییرات لازم را در برنامه و اساسنامه زرمبش که منعکس کننده سیاست استقلال بلوچستان باشد ایجاد، تدوین و به کمیته مرکزی منتخب ارایه نماید.

بلوچستانءِ راجی زرمبش

جنبش ملی بلوچستان) ۱۵ تیر ماہ ۱۳۸۸)

2009,07,09

twitter
Youtube
Facebook