نماینده ایرانشهر در مجلس: تجاوز به دختران ایرانشهری سازمان یافته بود

بر اساس گزارش‌ها، یک متهم در ارتباط با این پرونده دستگیر شده و یک متهم نیز خود را معرفی کرده است اما حداقل دونفر دیگر طبق اعترافات متهمان دستگیر شده باید تحت تعقیب قضایی قرار گیرند.

نماینده ایرانشهر در مجلس ایران گفته متهمان خاستگاه مشابهی ندارند که بتوان گفت به یک جناح خاص یا قومیت خاصی وابسته هستند و شواهد نشان می‌دهد که  گویا این افراد یکدیگر را پیدا کرده‌اند.

امینی فرد وقوع تجاوز را مسئله خاص ایرانشهر ندانسته و گفته تعرضات جنسی ممکن است در هرجایی در جهان و ایران اتفاق بیفتد، اما این گونه اتفاقات نشان می‌دهد که جامعه از یک بیماری مزمن رنج می‌برد که جنبه‌های آن مخفی است و بعضی موقع‌ها جنبه‌های آشکاری مانند حادثه ایرانشهر پیدا می‌کند.

او آموزش مهارت‌های زندگی به ویژه برای کودکان و نوجوانان را ناقص خوانده و گقته آموزش‌های جنسی محافظت‌کننده عملا وجود ندارد و آموزشی که به زن به عنوان یک انسان احترام بگذارد و زن به عنوان یک جنس و طعمه قلمداد نشود وجود ندارد.

طیب ملازهی، امام جمعه ایرانشهر در نماز عید فطر برای اولین بار فاش کرد که به ۴۱ زن در این شهر تجاوز شده است. محمد جعفر منتظری دادستان کل جمهوری اسلامی  ادعا کرد که تجاوز گروهی به زنان ایرانشهری به شکلی که امام جمعه شهر مطرح کرده، واقعیت ندارد و ملازهی را تهدید به پیگرد قضایی کرد.

خبر آتش زدن داروخانه منتسب به پدر یکی از مظنونان پرونده تجاوز به دختران ایرانشهر در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد و ابراهیم دکالی، مدیر سازمان آتش‌نشانی و خدمات ایمنی ایرانشهر نیز در گفت‌وگو با شبکه تلویزیون محلی سیستان و بلوچستان آن را تأیید کرد.

دکالی گفت این آتش‌سوزی در ساعت دو و نیم بامداد سه‌شنبه ۵ تیر در داروخانه پاستور واقع در خیابان نور ایرانشهر رخ داده و به ۵۰ درصد ساختمان آسیب و به بیش از ۹۰ درصد داروها خسارت وارد کرده است. این آتش‌سوزی تلفات جانی نداشت و مهار شد.

در شبکه‌های اجتماعی گفته می‌شود که داروخانه پاستور ایرانشهر متعلق به پدر «محسن ق»، یکی از مظنونان تجاوز به دختران ایرانشهری است. همچنین گفته می‌شود که مالک داروخانه از اعضای بلندپایه سپاه پاسداران است. معترضان پیش از این نیز به این داروخانه حمله کرده بودند.

نخستین بار مولوی محمد طیب ملازهی، امام جمعه اهل سنت ایرانشهر، جمعه ۲۷ خرداد در نماز عید فطر، از تجاوز چند مرد به ۴۱ زن در این شهر خبر داد. این خبر بازتاب گسترده‌ای در ایران یافت. با این حال مقام‌های جمهوری اسلامی سعی می‌کنند که موضوع تجاوز به دختران و زنان ایرانشهری را برجسته نکنند.

محمدجعفر منتظری، دادستان کل کشور ۲۸ خرداد این خبر «دروغ» خواند و امام جمعه ایرانشهر را به برخورد قضائی تهدید کرد. علی موحدی‌راد، دادستان عمومی و انقلاب زاهدان نیز گفت در حال حاضر سه نفر «تحت عنوان آدم‌ربایی و تجاوز به عنف شکایت کرده‌اند» که «یکی از آن‌ها دی‌ماه پارسال، یکی دیگر اردیبهشت و دیگری خردادماه مورد تجاوز قرار گرفتند». او از دستگیری دو نفر در این رابطه خبر داد.

دادستان زاهدان همچنین گفت که باید معلوم شود تجاوزهای گروهی در ایرانشهر «با رضایت» بوده یا «با اکراه».

عبدالرضا رحمانی فضلی، وزیر کشور ایران یکشنبه ۳ تیر شمار قربانیان تجاوزهای گروهی در ایرانشهر را بیش از شمار شاکیان این پرونده دانست و گفت: «طبق گزارش‌ها شکایات ۴ مورد است؛ البته افراد دستگیر شده در بازجویی ادعا کرده‌اند که موارد دیگری نیز بوده‌ است، اما هنوز آن موارد اثبات و مشخص نشده است.»

انتشار عمومی خبر تجاوز به ۴۱ زن در ایرانشهر سبب شد که گروهی از مردم در اعتراض به ناامنی اجتماعی در این شهر مقابل ساختمان فرمانداری تجمع کنند. دست‌کم پنج نفر از شرکت‌کنندگان، از جمله دو نفر به نام‌های عبدالله بزرگ‌زاده و حبیب زین‌الدینی در تجمع مقابل فرمانداری ایرانشهر بازداشت شدند که از سرنوشت آن‌ها اطلاعی در دست نیست.

روز شنبه ۲ تیر نیز شماری از زنان ایرانشهر در اعتراض به «متجاوزان» در برابر مسجد جامع این شهر تجمع کردند. این معترضان از زنانی که قربانی تجاوز شده‌اند، حمایت کردند و از آن‌ها خواستند که سکوت‌شان را بشکنند.

با این حال اعتراضات به این تجاوزها همچنان ادامه دارد. شب گذشته، دوشنبه ۴ تیر زمانی که گروه کثیری از مردم در ورزشگاه آزادی تهران مشغول تماشای مسابقه فوتبال ایران و پرتغال بودند چند تن از زنان حاضر با در دست گرفتن شعارهایی در محکومیت تجاوز به زنان ایرانشهری به این موضوع اعتراض کردند.

معترضان معتقدند مسئولان قضائی همچون مورد اسیدپاشی اصفهان نمی‌خواهند عاملان اصلی تجاوز به زنان ایرانشهری را به محاکمه بکشند. آن‌ها می‌گویند تلاش مسئولان تنها در راه کوچک جلوه دادن این مشکلات اجتماعی است.

اسید‌پاشی به زنان اصفهان در پاییز سال ۱۳۹۳ انجام شد و حساسیت خاصی در جامعه ایران پیدا کرد. این حساسیت به‌ویژه از آن رو بود که گفته می‌شد عاملان حمله که هیچ یک از آن‌ها شناسایی و بازداشت نشدند انگیزه «مذهبی» داشتند.