اعترافات متناقض مصطفی محامی؛ عضو شورای تأمین و یکی از عوامل دخیل در جنایت «جمعه خونین زاهدان»

یکشنبه ۳۰ شهریورماه ۱۴۰۴، در آستانه سومین سالگرد «جمعه خونین زاهدان» که در هشتم مهرماه ۱۴۰۱ بیش از ۱۰۰ نفر کشته و بیش از ۳۰۰ نفر مجروح شدند، «مصطفی محامی» نماینده علی خامنه‌ای در سیستان‌ و بلوچستان و عضو شورای تأمین استان، در اظهاراتی مفصل تلاش کرد نقش خود و ساختار حاکمیت در این جنایت را کمرنگ جلوه دهد. با این حال مرور دقیق گفته‌های او نشان می‌دهد که روایتش مملو از تناقض، اعتراف‌های آشکار و تلاش‌های بی‌ثمر برای سفیدنمایی است.

محامی در آغاز سخنانش خود را مأمور گفتگوی بین شیعه و سنی معرفی کرد، اما واقعیت میدانی نشان داد که نتیجه این مأموریت چیزی جز سرکوب خونین در زاهدان و خاش نبود. تناقض آشکار میان ادعای «تعامل» و کشتار ده‌ها نمازگزار بی‌دفاع، خود گواهی است بر نقش مستقیم او و شورای تأمین در مدیریت این سرکوب.

او در اعترافی صریح می‌گوید: «حتی نمازگزاران در مصلی کشته شدند.» این جمله به‌ وضوح مسئولیت نیروهای امنیتی و نظامی را تأیید می‌کند؛ نیروهایی که تحت تصمیمات شورای تأمین و در نتیجه با اطلاع و موافقت شخص او عمل کردند. با این حال، محامی سعی می‌کند تقصیر را متوجه مردم کند و مدعی می‌شود «برخی تحریکات» وضعیت را پیچیده کرد. این تناقض، تلاشی برای پنهان‌کردن نقش خود در چرخه تصمیم‌گیری سرکوب است.

او همچنین فاش می‌کند که پس از کشتار، در جلسه‌ای با مولوی عبدالحمید و معتمدان بلوچ، خواسته شد حکومت به اشتباه خود اعتراف و عذرخواهی کند، اما پاسخ حکومت «حفظ مصلحت نظام» بود. محامی نقل می‌کند که در تماس با ابراهیم رئیسی و علی شمخانی، اولویت اصلی نه رسیدگی به مظلومیت مردم بلکه «حفظ نظام» عنوان شد. این اعتراف نشان می‌دهد که عدالت هیچ جایگاهی در سیاست‌های حکومت نداشته است.

محامی حتی به «افراط در تیراندازی» و «دروغ‌های بیانیه رسمی» تهران اشاره می‌کند و می‌گوید: «بیانیه‌ای که منتشر شد پر از دروغ بود؛ از نسبت دادن آشوب به خطبه‌های مولوی عبدالحمید تا توجیه تیراندازی کلانتری.» با وجود این، او در همان زمان سکوت کرد و اکنون با تأخیر سه‌ساله تلاش دارد از مسئولیت جنایت فاصله بگیرد.

از همه مهم‌تر، او اعتراف می‌کند که در گزارش شورای تأمین استان به دفتر رهبری تصریح شده بود تیراندازی «افراطی» بوده و بسیاری بی‌گناه کشته شدند، اما نتیجه فقط یک اقدام تبلیغاتی بود: اعلام «شهید» برای قربانیان. حتی همین دستور نیز عملی نشد. این نشان می‌دهد که محامی و دیگر اعضای شورای تأمین نه تنها در لحظه وقوع جنایت، بلکه در روند تحریف و سرپوش‌گذاری بر حقیقت نیز نقش مستقیم داشته‌اند.

در پایان نیز، او همان ادبیات کلیشه‌ای حکومت را تکرار می‌کند: «دشمن، نفوذ، سنی آمریکایی و شیعه انگلیسی.» اما این ادعاها نمی‌تواند تناقضات آشکار سخنانش و اعتراف به کشتار مردم بی‌دفاع را پنهان کند. محامی به‌عنوان عضو شورای تأمین، یکی از مسئولان اصلی تصمیم‌گیر و از عوامل دخیل در خونریزی «جمعه خونین زاهدان» است؛ جنایتی که هنوز هیچ پاسخ عادلانه‌ای به خانواده‌های قربانیان نداده است./به گزارش حال ‌وش/