صدور حکم اعدام برای سه زندانی عقیدتی بلوچ و کُرد از جمله «نسیمه اسلامزهی»، زن بلوچ در دادگاه انقلاب تهران

صدور حکم اعدام برای سه زندانی عقیدتی بلوچ و کُرد از جمله «نسیمه اسلامزهی»، زن بلوچ در دادگاه انقلاب تهران
سه زندانی عقیدتی به نامهای «نسیمه اسلامزهی»، «ارسلان شیخی» و «حسن»، به اتهام «محاربه از طریق عضویت در گروه داعش» از سوی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی صلواتی به اعدام محکوم شدند.
نسیمه اسلامزهی، مادر بلوچ، در زمان بازداشت باردار بوده و فرزندش را در زندان قرچک ورامین به دنیا آورده است.
خانم اسلامزهی حدودا ۴۰ ساله، اهل بخش بخشان شهرستان سراوان، در شهریورماه ۱۴۰۲ همراه با همسرش «عبدالرحمن (ارسلان) کُردی» و فرزند خردسالش در استان سیستان و بلوچستان بازداشت شد. نیروهای امنیتی در همان زمان مدعی شدند که آنان هنگام بازداشت حامل سلاح بودهاند.
به گفتهی منابع مطلع، این زوج در دادسرای استان سیستان و بلوچستان به ظن عضویت در گروه ستیزهجو تفهیم اتهام شده و سپس برای بازجوییهای بیشتر به بازداشتگاه وزارت اطلاعات در تهران منتقل شدند.
نسیمه اسلامزهی سه ماه در سلول انفرادی بند ۲۰۹ زندان اوین و سه ماه دیگر در سلولهای چندنفره همین بازداشتگاه تحت بازجویی قرار داشت.
در اسفندماه ۱۴۰۲، او به بند زنان زندان اوین منتقل شد، در حالی که در دوران بازداشت باردار بود. فرزند دومش، «تسنیم»، چند ماه بعد در زندان قرچک ورامین به دنیا آمد و مادر و نوزاد برای هفتهها در شرایط غیربهداشتی و بدون تهویه در سلول انفرادی نگهداری شدند.
منابع نزدیک به خانواده گفته بودند که نیروهای امنیتی در بازجوییها به نسیمه هشدار داده بودند فرزندش را، مانند فرزند اولش «عایشه» که پس از بازداشت والدین به مکان نامعلومی منتقل شده، به خانوادهای شیعه خواهند سپرد. تاکنون هیچ اطلاعی از سرنوشت دقیق عایشه در دست نیست.
همسر او، عبدالرحمن (ارسلان) کُردی، اصالتاً از استانهای کردنشین است و در همان پرونده امنیتی در بازداشتگاه بند ۲۰۹ زندان اوین محبوس بوده است. این زوج در طول بازداشت تاکنون هیچ ملاقات یا تماس مستقیمی با یکدیگر نداشتهاند.
اتهامات مطرحشده علیه نسیمه اسلامزهی و همپروندهایهایش مبنی بر مشارکت در «بمبگذاری در مسیر تهران–ایلام» که منجر به مرگ یک کودک شده، از سوی آنان رد شده است. با این حال، دستگاه قضایی بدون ارائه مدارک معتبر و در روندی غیرشفاف، حکم اعدام را صادر کرده است.
فعالان حقوق بشر با محکومکردن این حکم تأکید کردهاند که پروندهی نسیمه اسلامزهی نمادی از سرکوب مضاعف زنان بلوچ و سنیمذهب در ایران است؛ زنانی که نهتنها از حقوق قضایی و انسانی خود محروماند، بلکه مادر بودنشان نیز به ابزار فشار و شکنجه تبدیل شده است./به گزارش کمپین فعالین بلوچ/
Related