فریب افکار عمومی با حضور تبلیغاتی جانشین فرمانده مرزبانی سیستان و بلوچستان تحت عنوان دلجویی از دو زن سالخورده بلوچ
شنبه ۳ آبانماه ۱۴۰۴، در پی خشم و اعتراض گسترده افکار عمومی نسبت به ضربوشتم و تحقیر دو زن سالخورده بلوچ در پایانه مرزی میلک شهرستان هیرمند، «حسینعلی فراهی» جانشین فرمانده مرزبانی سیستان و بلوچستان با حضور در منزل این دو زن، اقدام به دلجویی ظاهری از آنان کرد. این اقدام اما با واکنش سرد و تردیدآمیز مردم بلوچستان مواجه شده و بسیاری از شهروندان آن را حرکتی تبلیغاتی برای مهار خشم عمومی و «تلاش برای فریب افکار عمومی» دانستهاند.
به گفته منابع حال وش، فراهی در این دیدار مدعی شده است که «با عاملان حادثه برخورد قانونی انجام شده»، اما هیچگونه توضیحی درباره جزئیات پرونده، روند قضایی یا مجازات احتمالی سرباز خاطی و فرماندهان مسئول ارائه نکرده است. این در حالیست که تجربههای پیشین در بلوچستان نشان داده که چنین وعدههایی اغلب به محاکمه و مجازات واقعی منتهی نشده و پس از فروکش کردن اعتراضات، موضوع به فراموشی سپرده شده است.
انتشار ویدئوی دلخراش ضربوشتم دو زن سالخورده بلوچ در مرز میلک موجی از خشم، اندوه و مطالبه عدالت را در میان مردم برانگیخت. شهروندان بلوچ با انتشار پیامها و بیانیههای اعتراضی در شبکههای اجتماعی تأکید کردهاند که عذرخواهیهای مقامات، نه از سر مسئولیتپذیری بلکه در چارچوب سیاستهای کنترل بحران و آرامسازی موقت جامعه صورت میگیرد.
فعالان مدنی و حقوقی بلوچ نیز گفتهاند که اینگونه اقدامات نمایشی، بدون پاسخگویی شفاف نهادهای نظامی و قضایی، عملاً تلاشی برای حفظ چهره ظاهری نهادهای امنیتی است. به باور آنان، حکومت بهجای پیگرد جدی و محاکمه علنی عاملان، میکوشد تا با انتشار چند ویدئوی عذرخواهی و دیدار تبلیغاتی، اصل ماجرا را به حاشیه ببرد.
تجربه تلخ مردم بلوچستان از جمعههای خونین زاهدان و خاش، که صدها کشته و زخمی برجای گذاشت اما هیچ مقام یا نیرویی تاکنون بهصورت علنی محاکمه نشد، موجب شده تا افکار عمومی نسبت به چنین رفتارهایی بیاعتماد و خشمگینتر از گذشته باشد.
شهروندان بلوچ بار دیگر تأکید کردهاند که احترام به کرامت انسانی، شفافیت قضایی، و مجازات واقعی عاملان خشونتها تنها راه بازسازی اعتماد ازدسترفته میان حکومت و مردم بلوچستان است—اعتمادی که با تکرار این نمایشهای تبلیغاتی، هر روز دورتر و شکنندهتر میشود.
از منظر حقوقی و اجتماعی، این نوع «دلجوییهای رسمی» در حالی انجام میشود که طبق اصل ۲۲ قانون اساسی ایران و مواد ۷ و ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر، حیثیت و امنیت فردی شهروندان باید در برابر هرگونه تعرض مصون بماند. تداوم رفتارهای تحقیرآمیز نیروهای نظامی بدون پیگرد واقعی، نشانهای از بیکیفری ساختاری و نبود اراده سیاسی برای اجرای عدالت در بلوچستان است و در چنین شرایطی، هر «عذرخواهی» بیشتر از آنکه اجرای عدالت و احقاق حق باشد به ابزار فریب افکار عمومی شباهت دارد./بهگزارش حال وش/