اطلاعیه جبههٔ ملل برای حق تعیین سرنوشت به مناسبت نود و هفتمین سالگرد اشغال بلوچستان غربی (۱۳۰۷–۱۴۰۴ / 1928–2025)
اطلاعیه جبههٔ ملل برای حق تعیین سرنوشت به مناسبت نود و هفتمین سالگرد اشغال بلوچستان غربی (۱۳۰۷–۱۴۰۴ / 1928–2025)
در نود و هفتمین سالگرد اشغال بلوچستان غربی، جبههٔ ملل برای حق تعیین سرنوشت یاد، مقاومت و فداکاری ملت بلوچستان و رهبر داير آن دوستمحمد خان بلوچ و صدها مبارز دلاور را که در برابر پروژهٔ توسعهطلبی، اشغالگری و مرکزگرایی خشن رژیم پهلوی اول ایستادند، گرامی میدارد.
رضاخان میرپنج که با کودتای ۳ اسفند ۱۲۹۹ برابر با ۲۲ فوریه ۱۹۲۱ و با پشتیبانی آشکار دولت استعمارگر بریتانیا بر سر کار آمد، سیاستی سیستماتیک برای سرکوب هویت، زبان و موجودیت سیاسی ملل غیر فارس آغاز کرد و با ترویج شونیسم ایرانی و نظامیسازی مناطق غیرفارس، پایهٔ اشغالی نوینی را در سراسر جغرافیا پیریزی نمود. او امانالله جهانبانی، فرماندهای مشهور به قساوت و نسلکشی را به بلوچستان اعزام کرد و با همکاری مستقیم نیروی هوایی بریتانیا، قلعهٔ دوستمحمد خان در دزک سراوان را بمباران و ویران ساخت؛ حملهای که در آن صدها مبارز بلوچ به شهادت رسیده و پس از هفتهها مقاومت، جهانبانی و عمال او با قسم به قرآن و وعدههای ساختگی، دوستمحمد خان را به مذاکره فراخواندند، اما او هرگز تن به سازش با رضاخان نداد و در وفاداری به ملت خود ثابتقدم ماند. سرانجام در آبان ۱۳۰۷ برابر با نوامبر ۱۹۲۸ به دستور مستقیم رضاخان در میدان توپخانه تهران اعدام شد و نامش بهعنوان نماد شرف و مقاومت در تاریخ بلوچستان جاودانه گردید.
ملت بلوچ این روز را «تهارین روچ» یا روز سیاه مینامند؛ روزی که نقطهٔ آغاز اشغال رسمی بلوچستان غربی، نظامیسازی گسترده، کوچ اجباری، پاکسازی هویتی و تلاش سازمانیافته برای نابودی زبان و فرهنگ ملت بلوچ بود. در دو دههٔ نخست پس از اشغال، یعنی از ۱۳۰۷ تا حدود ۱۳۲۷ شمسی برابر با 1928 تا 1948 میلادی، ارتش و ژاندارمری عملاً حکومت نظامی بر بلوچستان تحمیل کردند و هزاران کارمند فارس برای اجرای پروژهٔ اسیمیلاسیون و تغییر ساختار جمعیتی به منطقه اعزام شدند؛ پروژهای که همچنان در بلوچستان و دیگر سرزمینهای ملل غیر فارس ادامه دارد. اشغالگری پهلوی تنها بلوچستان را هدف قرار نداد. رضا پهلوی شیخ خزعل، رهبر عربهای الاحواز را با همکاری مستقیم بریتانیا در سال ۱۳۰۴ شمسی برابر با 1925 میلادی به اسارت گرفت و احواز را اشغال کرد؛ رژیم پهلوی همچنین قاضی محمد، رهبر كوردها را در ۲۹ اسفند ۱۳۲۵ برابر با ۲۰ مارس ۱۹۴۷ اعدام نمود و با یورش نظامی به آذربایجان جنوبی و ترکمنستان جنوبى در سالهای ۱۳۲۴–۱۳۲۵ برابر با 1945–1946 هزاران مبارز را به خاک و خون کشید. جمهوری اسلامی ایران نیز طی چهلوهفت سال گذشته، یعنی از ۱۳۵۷ تا ۱۴۰۴ شمسی برابر با 1979 تا 2025 میلادی، ادامهدهندهٔ همان سیاستها بوده است؛ از صدور فتوای جهاد علیه کردستان در سال ۱۳۵۸ برابر با 1979 میلادی تا سرکوب سازمانیافتهٔ ملت عرب الاحواز، ترکمنستان جنوبى ،كورد ، تورك ازربايجان جنوبي و بلوچستان …و اعدامهای گسترده برای تحکیم ساختار مرکزگرای امنیتی و ضد مردمی خود. امروز از بلوچستان تا الاحواز و از کردستان تا آذربایجان جنوبی، و تركمنستان جنوبى ملل مختلف با تبعیض ساختاری، نابودی زیستبوم، مصادرهٔ زمین، فقر تحمیلی، استحالهٔ فرهنگی و اعدامهای سیاسی روزمره روبهرو هستند. جبههٔ ملل برای حق تعیین سرنوشت در این سالگرد تاریخی بار دیگر تأکید میکند که حق تعیین سرنوشت ‘ايران’ملل غیر فارس یک حق مسلم، بنیادین و غیرقابلانکار است و هیچ اشغال، سرکوب، اسیمیلاسیون و مهندسی جمعیتی نمیتواند هویت ملتها را خاموش کند یا ارادهٔ آنان را در هم بشکند. مبارزهٔ ملت بلوچ در کنار مبارزات ملت عرب الاحواز، ملت كورد ، ملت ترک، ملت ترکمن و دیگر ملل تحت ستم، مسیر مشترک آزادی، کرامت انسانی و عدالت تاریخی است؛ مسیری که هیچ قدرت سرکوبگری قادر به متوقفکردن آن نخواهد بود. آیندهٔ سیاسی این جغرافیا بدون به رسمیت شناختن موجودیت ملل و حقوق تاریخی آنان ممکن نیست.
پاینده باد همبستگی ملل تحت ستم و زنده باد مبارزات آزادیخواهانه برای عدالت، کرامت و حق تعیین سرنوشت.
جبهه ملل براى حق تعيين سرنوشت – ايران
آبان 1404