رژیم از اعدام به عنوان ابزاری برای ایجاد وحشت استفاده میکند


تنها در ۴۸ ساعت، رژیم بیش از ۱۷ زندانی را اعدام کرد.
یکی از آنها عقیل کشاورز، دانشجوی ۲۷ سالهٔ رشتهٔ معماری بود که در جریان «جنگ دوازده روزه» بازداشت شد. او از حق دادرسی عادلانه محروم، شکنجه و به اتهام ساختگی جاسوسی اعدام شد.
متأسفانه، داستان عقیل منحصر به فرد نیست. نام او نیز به فهرست بیشماری اضافه شده است؛ تنها در سال جاری بیش از ۱۸۰۰ نفر در ایران اعدام شدهاند.
بسیاری دیگر، از جمله محمد جواد وفایی ثانی، شریفه محمدی، منوچهر فلاح، مهراب عبداللهزاده و پیمان فرح آور، به «جرم» سخن گفتن علیه بیعدالتی و درخواست حقوق اولیه، در انتظار اعدام بسر میبرند.
رژیم جمهوری اسلامی از مجازات اعدام به عنوان ابزاری برای ایجاد وحشت، خاموش کردن صدای مردم و خشکاندن ریشههای امید در جامعه استفاده میکند.
با این حال، شجاعت ایرانیانی که با وجود چنین خشونتهایی به سخن گفتن ادامه میدهند، غیرقابل انکار است.
جهان نمیتواند چشم بپوشد. هر جان انسانی که گرفته میشود یک جنایت است. هر سکوت، خشونت بیشتری را ممکن میکند.
عدالت و پاسخگویی باید حاکم شود.
Related