بازداشت دستکم ۱۲ خانوار بلوچ فاقد شناسنامه در یزد؛ نگرانی از رد مرز اجباری
یکشنبه هفتم دیماه ۱۴۰۴، نیروهای نظامی و افراد لباسشخصی با پشتیبانی گسترده به روستای بَخ و گاریز در محدوده شهر تَفت از توابع شهرستان یزد یورش برده و دستکم ۱۲ خانوار بلوچ فاقد شناسنامه را بازداشت و به اردوگاهی در شهرستان یزد منتقل کردهاند.
بر اساس اطلاعات رسیده از سوی منابع کمپین فعالین بلوچ، هویت شماری از خانوارهای بلوچ فاقد شناسنامه که در جریان این یورش بازداشت شدهاند، احراز شده است. اسامی این خانوادهها به شرح زیر است:
۱- حبیب خارکوهی (ثبتشده در پرونده توتازهی)، به همراه همسر و شش فرزند شامل چهار پسر به نامهای ابراهیم، اسماعیل، محمد و حمید و دو دختر.
۲- حاتم ارباب، به همراه همسر و شش فرزند؛ یکی از فرزندان وی نوزاد ششماهه است. تمامی فرزندان این خانواده زیر ۱۸ سال سن دارند.
۳- بازمحمد خارکوهی (برادر حبیب خارکوهی)، به همراه همسر و چهار فرزند؛ یکی از فرزندان این خانواده نوزاد ۹ ماهه است و تمامی فرزندان زیر ۱۸ سال هستند.
۴- صمد خارکوهی، به همراه همسر و سه فرزند، ساکن روستای بَخ. وی کشاورز و راننده تراکتور است و بنا بر اطلاعات موجود، حدود ۱۸ سال در این منطقه سکونت داشته است.
۵- محمد ریگی (شغل بنا)، به همراه پنج فرزند (چهار پسر و یک دختر). همسر وی دارای شناسنامه بوده و در جریان این عملیات بازداشت نشده است.
۶- جمشید نارویی، به همراه همسر و چهار فرزند؛ این خانواده بنا بر گزارشها حدود ۱۵ سال ساکن روستای بَخ بودهاند.
به گفته منابع کمپین، این عملیات از حدود ساعت ۵ بامداد آغاز شده و نیروهای نظامی بدون ارائه حکم قضایی، با ورود به منازل مسکونی، ساکنان را بهاجبار از خانههایشان خارج کرده و با اتوبوس به اردوگاه وحدت واقع در محمدآباد یزد انتقال دادهاند. در این یورش، بیش از ده خودروی نظامی بههمراه مینیبوس مشارکت داشتهاند.
به گفته منابع کمپین، بسیاری از این شهروندان سالهاست برای دریافت شناسنامه و تعیین وضعیت هویتی خود اقدام کرده و دارای استشهادهای محلی، مدارک سکونت و پروندههای در حال بررسی در نهادهای مربوطه بودهاند؛ با این حال تاکنون پاسخ روشنی درباره وضعیت حقوقی آنان ارائه نشده است.
به بازداشتشدگان اعلام شده که در روزهای آینده به اردوگاهی در شهرستان زاهدان منتقل و سپس به کشور افغانستان رد مرز خواهند شد؛ موضوعی که نگرانی شدید خانوادهها و نزدیکان آنان را در پی داشته است.
فعالان حقوق بشر هشدار میدهند که رد مرز اجباری این افراد، در صورت نداشتن تابعیت یا پیوند مؤثر با کشور مقصد، میتواند مصداق نقض حقوق بنیادین، از جمله حق هویت، حق اقامت و منع اخراج خودسرانه باشد.
این خانوادهها به دلیل فقدان فرصتهای شغلی و شرایط نامناسب معیشتی در سیستان و بلوچستان، سالها پیش به استان یزد مهاجرت کرده و عمدتاً به کارگری و مشاغل روزمزد اشتغال داشتهاند. آنها از جمله اقشار کمدرآمد و آسیبپذیر جامعه محسوب میشوند. /به گزارش کمپین فعالین بلوچ/