زندانی بلوچ «مهدی موسی‌زهی» در آستانه صدور حکم اعدام؛ شکنجه شدید و اخذ اعتراف اجباری

به گزارش حال‌ وش / امروز دوشنبه ۴ آبانماه ۱۴۰۵، یک شهروند ۳۱ ساله بلوچ به نام «مهدی موسی‌زهی»، پس از تحمل حدود یک سال و نیم بازداشت و بلاتکلیفی در زندان مرکزی زاهدان، با پرونده‌سازی مبتنی بر شکنجه‌های طاقت‌فرسا و اعترافات اجباری توسط مأموران اداره آگاهی زاهدان، در آستانه رسیدگی نهایی قضایی و خطر صدور حکم سلب حیات (اعدام) قرار دارد.

هویت این شهروند؛ «مهدی موسی‌زهی»، ۳۱ ساله، فرزند گل‌احمد، متأهل و دارای ۳ فرزند، اهل و ساکن زاهدان احراز شده است.

بر اساس اطلاعات و منابع دریافتی، مهدی موسی‌زهی در تاریخ ۱۰ مردادماه ۱۴۰۴، پس از احضار و مراجعه حضوری به اداره آگاهی زاهدان جهت پاسخگویی به چند سؤال، توسط مأموران انتظامی بازداشت شد. وی در طول دوران بازجویی، جهت پذیرش اتهام قتل متهمی به نام (م.ب) تحت شدیدترین شکنجه‌های جسمی و روحی قرار گرفته است.

در فایل صوتی دریافتی از داخل زندان زاهدان منتسب به مهدی موسی‌زهی، وی ضمن رد کامل اتهام قتل و بی‌گناهی خود، صراحتاً افشا کرده است که شکنجه‌گران اداره آگاهی زاهدان از جمله مأموری به نام «قاسم سرگزی» و همراهانش، با اعمال رفتارهای غیرانسانی و خشونت‌آمیز، او را مجبور به امضا و پذیرش اعترافات دیکته‌شده کرده‌اند.

با تعیین زمان رسیدگی قضایی و ارجاع پرونده به دادگاه، خانواده و فعالان حقوق بشر نسبت به احتمال صدور حکم سنگین و غیراستنادی بر اساس سناریوسازی امنیتی و اعترافات زیر شکنجه شدیداً ابراز نگرانی کرده و خواستار رسیدگی بی‌طرفانه و لغو اعتبار این اعترافات هستند.

بر اساس ماده ۳۸ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، هرگونه شکنجه برای گرفتن اعتراف ممنوع است و چنین اعترافاتی فاقد هرگونه ارزش و اعتبار حقوقی و قضایی می‌باشند. همچنین مطابق ماده ۷ و ۱۴ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی و کنوانسیون بین‌المللی مناهضه شکنجه، هیچ‌کس نباید تحت شکنجه یا مجازات‌ها و رفتارهای ظالمانه قرار گیرد و دادگاه‌ها موظفند تمام ادعاهای مربوط به شکنجه را پیش از ورود به ماهیت پرونده به‌صورت مستقل و شفاف بررسی کنند. استناد دادگاه‌ها به اعترافات اجباری برای صدور حکم اعدام، نقض آشکار اصل برائت و حق حیات مصرح در ماده ۶ میثاق محسوب می‌شود.